O zasadniczej zmianie sytuacji Polski w ciągu 1989 roku przesądziły trzy wydarzenia: obrady Okrągłego Stołu trwające od 6 lutego do 5 kwietnia, wybory do Sejmu i Senatu z 4 czerwca oraz utworzenie 12 września rządu przez wywodzącego się z „Solidarności” premiera Tadeusza Mazowieckiego.
Przy Okrągłym Stole liczyły się dwie strony: „Solidarność”, która po 13 grudnia 1981 r. za główny cel walki uznała powrót do legalnego działania i liczyła się z tym, że trzeba będzie porozumieć się z władzami, oraz PZPR, która od lat powtarzała jak mantrę, że „Solidarności” już nie ma i nigdy nie będzie. Zarys kompromisu ustalono wcześniej: „Solidarność” zostanie zalegalizowana, a w zamian za to weźmie udział w nie w pełni wolnych wyborach i chcąc nie chcąc, udzieli w ten sposób władzom legitymizacji. Podczas szczegółowych negocjacji powstały projekty ostrożnych reform kilkunastu dziedzin życia publicznego. Po czterech latach próby eksperyment pokojowego współistnienia władzy i opozycji miał zostać poszerzony: następne wybory w pełni wolne, zniesienie ograniczeń praw obywatelskich, dalsze reformy ustroju politycznego i gospodarczego [czytaj więcej…]
źródło: prezydent.pl
